‘t Kan verkeren...

Zo zag het er gisteren uit vanuit mijn kamer. Zon, wolken, lekker weertje. Maar helaas, het kan verkeren. Vandaag een regendag. Het begon met een zacht buitje af en toe, maar eindigde in een doorlopende regenbui.

Vanochtend als eerste naar de Grove Scenic Lookout geweest. Een wandeling door een groen bos met de typische Nieuw Zeelandse begroeiing: varens, mossen, beechtree’s (soort berken), palmvarens, manuka enz. Dat allemaal geplaatst op een limestone ondergrond. Een sprookjesachtige wandeling, die uiteindelijk leidde naar een uitkijkpunt van waar je over de weiden kunt kijken over het estuarium naar Farewell Spit, het uiterste puntje van het Abel Tasman Park.  Helaas was het al regenachtig dus het zicht reikte niet verder dan de weilanden. Ik heb er dus maar geen foto van gemaakt. Wel van het sprookjesbos:

Rond lunchtijd heb ik Takaka wat beter verkend. Er zijn veel leuke winkeltjes, met vooral veel kunst (sieraden, glas, pottenbakkers). Gelukkig ook een heel gezellig eethuisje waar ik een maal met polenta, gegrilde groenten en een soort pesto at. Daarbij een gezondheidsdrankje van gember, appelsap en groene kruiden. Daar zijn ze hier in NZ gek op, die gezondheidsdrankjes. Deze was heel lekker en hopelijk helpt de gember een beetje tegen de keelpijn die ik al sinds ik vertrok heb.

Een volgende stop was bij Pupu Springs. Drie grote waterbronnen, de grootste van NZ, die 14000 liter koud bronwater per seconde  opborrelen. Het is het helderste water van het zuidelijk halfrond. Er schijnen ook heel bijzondere waterdieren voor te komen. Het water was inderdaad super helder. Maar omdat het regende was het water niet glad en kun je het op de foto niet heel goed zien.

Tot slot wilde ik toch nog naar Farewell Spit. Het schijnt daar zo mooi te zijn.... maar niet als het doorlopend regent... Ik liep naar Fossil Point. Een op zich prachtige wandeling door de weiden, tussen schapen en koeien door. Overal hekjes om overheen te klimmen. Heel leuk. Maar ondertussen bleek mijn regenjas toch niet waterdicht te zijn.Ik had mijn wollen jasje er onder aan en een t- shirt. Beiden nat tot op de draad. Mijn broek werd doorweekt en de nattigheid kroop zelfs op tot in het kruis. Mijn wandelschoenen waren doorweekt ( ook van binnen omdat ik ze gisteren had vergeten binnen te zetten en het vannacht had geregend). Kortom: ik was verzopen! Toen maar in mijn onderbroek terug naar huis gereden, alles op de verwarming gegooid, een warme douche genomen en nu deze blog geschreven. Tot morgen.