Stranden en baaien

Vanochtend vroeg op want om kwart voor 9 begon de kayaktocht. Eerst nog een vlug ontbijtje, vervolgens  3 kwartier om er heen te rijden. Het was een klein gezelschap: een Duits echtpaar dat tegenwoordig in Canada woont en een vriendin uit NZ ( zestigers) een jongeman uit Wellington die oorspronkelijk uit Engeland komt ( dertiger) Verder nog twee gidsen van Golden Bay Kayaks. Na een korte instructie gaan we het water op. We hebben lekker weer, zo’n 21 graden. We peddelden langs de kustlijn en zagen daar veel aalscholvers en zwarte scholeksters. Op een gegeven moment zagen we ook zeehonden. Een nieuwsgierig exemplaar zwom met ons mee en duikelde telkens om zijn as. Heel leuk! Dus ik haal mijn camera uit de waterdichte zak om foto’s te maken. Blijk ik mijn geheugenkaart er gisteravond niet in terug te hebben gedaan.
Dus helaas geen plaatjes bij deze belevenis. Maar gelukkig heb ik altijd nog de herinneringen in mijn hoofd!
Halverwege gingen we het strand op om een bakkie te doen, met een muffin erbij. Dat ging er goed in. Inmiddels begon de wind flink aan trekken, dus werd besloten in de luwte van Wainui Bay verder te peddelen en ons te laten afhalen met de  pick-up truck. Want tegen de wind in roeien met 2 meter hoge golven is niet zo leuk. Al met al een relaxte morgen.
Golden bay is de eerste baai waar ooit Abel Tasman aan land wilde gaan toen hij NZ ontdekte. Hij bleef er een paar dagen liggen met twee schepen. De Moari’s keken het allemaal eens aan vanaf de kant en stuurden een oorlogskano op verkenning. Er gebeurde niets, dus keerden ze terug. Vervolgens dacht Abel Tasman dat hij zijn komst kon aankondigen met een kanonschot. De Moari’s die dit niet kenden waren bang dat hij een van de zeegoden wakker zou maken en besloten met 14 oorlogskano’s aan te vallen. Er vielen 4 doden van Tasman’s bemanning en 1 Moari. Tasman besloot te vertrekken en heeft nooit voet aan land gezet in NZ.

Het bleef heel lekker weer, ondanks nu en dan een spatje water. Dus ‘s middags naar Wharariki Beach gereden. Daar een wandeling door de heuvels en duinen gemaakt. Met dankbaarheid dacht ik aan mijn sportinstructeur terug die me het Random Hill programma op crosstrainer had laten doen, waardoor ik redelijk makkelijk door de heuvels heen kwam.

Vervolgens kom je bij het strand uit.
De ruige Tasmanzee slaat hier op de kust. Grote rotsformaties staan solitair in het water en grotten zijn uitgeslepen in de kust. Weer zo’n mooi stukje Nieuw Zeeland. Echt genieten om op het strand te banjeren. Het was eb dus afnemend water, maar soms kwam het toch ineens nog hoog het strand op. Ik was langs een grot gelopen om foto’s te maken en moest echt een tijdje wachten om weer terug te kunnen komen. Gelukkig kwam het allemaal goed. Echt een heerlijk dagje.