Mijn gastvrouw had aangegeven dat we om 7 in de loungeruimte zouden verzamelen voor het diner.
Nietsvermoedend stap ik de ruimte binnen, zitten daar de andere 4 gasten waarover ze me al had verteld. Helemaal dressed up! Een vrouw had een goudkleurige lange jurk aan. De stof leek wel op van dat bubbeltjesplastic en zat als een soort tuinslang om haar lichaam. De andere dame was wat minder uitbundig gekleed, maar wel heel verzorgd en met de nodige sieraden en glimmende schoentjes. De heren keurig in glad gestreken blouses, (gelukkig geen colbertje er op), en glanzend gepoetste schoenen.
Ook de gastvrouw had een mooie jurk aangetrokken.
En daar zat ik dan: outdoorbroek en simpel t-shirt, plastic oorbellen, nog net niet mijn wandelschoenen aan maar wel een paar Teva-sandalen...... Het liefst rende ik terug naar mijn kamer om wat anders aan te trekken, maar ik had eigenlijk niet veel beters bij me... Ik voelde me totaal niet op mijn plek. De heren waren van die kostschooljongens en de dames converseerden over wat ze allemaal wel niet aan wetenschappelijk nieuws hadden gelezen....
Na een glas wijn werden we uitgenodigd om aan tafel te gaan. Bij alle andere B&B's schoven we dan samen aan tafel, maar hier was het als in een restaurant: het groepje van 4 dat met elkaar reisde aan een tafel en ik alleen aan een andere tafel. Dit is nog erger als alleen in een gewoon restaurant eten met veel andere gasten! Zit je daar in je eentje terwijl de andere 4 gezellig aan het kletsen zijn ( nou ja, over plastische chirurgie en andere doktersbezoeken). Je voelt je echt teveel, en probeert te doen alsof je niet meeluistert. Maar dat is natuurlijk onvermijdelijk.
Inmiddels kwam de eerste gang op tafel: stukjes heel dun gesneden kipfilet op een bedje van venkel. (ongeveer 3 hapjes). Daarna volgde een gang met net zo dun gesneden venison (hertenvlees) wederom op een bedje, ditmaal van rode kool en daarnaast 5 blokjes biet van 1 bij 1 cm. ....
Na dit gerecht kwam de gastvrouw aan mijn tafel en zei dat , hoewel het niet gebruikelijk was, ik best mijn iPad er bij mocht pakken. Kennelijk voelde ze ook wel aan dat het heel ongezellig voor mij was. Maar ik zei dat ik de kok niet wilde beledigen en al mijn aandacht bij het eten wilde hebben. (Wat een nonsens he?).
Het hoofdgerecht was een stuk steak op heel dunne schijfjes aardappel en heerlijk jus. Daarbij cichorei, courgette met knoflook, boontjes met gegrilde paprika, een stukje spinazietaart en een gevuld minipaprikaatje met couscous. Alles in miniporties, maar wel heel lekker.
Toe nog rode bessen ijs en kruisbessenmousse. En toen was de kwelling voorbij...
Na afloop werd iedereen weer in de lounge verwacht om nog wat te converseren. Gelukkig werd het toen eindelijk wat gezelliger. Ik vertelde waar ik was geweest, kreeg tips waar ik nog naar toe zou moeten gaan en er ontstond nog een discussie over hoe misdadigers gestraft worden. Je ziet, het kan alle kanten op gaan...
Nou, genoeg over gisteren. Vandaag ben ik eerst naar een soort open Monumentendag gegaan waarover wat in de krant had gestaan. Volgens de gastvrouw was het een unieke kans om eens een homestead (hoeve) van binnen te zien. Na eerst de verkeerde kant te zijn opgereden kwam ik uiteindelijk bij de eerste van de 3 die ik zou gaan bekijken Gunyah, een hoeve uit 1912, gebouwd voor de zoon van de premier. Het is gebouwd in de Arts & Crafts stijl. De huidige (Italiaanse) eigenaresse gaf een rondleiding en vertelde dat de aardbeving van 5 jaar geleden grote schade had aangericht, maar dat alles nu was hersteld. De rondleiding duurde zo lang dat het inmiddels al half twee was en ik wilde ook nog een stuk van Arthur's Pass rijden, want dat schijnt zo mooi te zijn. Dus de andere homesteads maar gelaten voor wat het was en op pad naar het Westen. De bergen weer in. Maar op een of andere manier had ik het niet zo naar mijn zin vandaag. Dus na een uurtje weer omgekeerd en langs een binnenweg (gravel) terug gereden. Wel weer met mooie uitzichten!
Bijna weer terug bij mijn B&B ben ik nog even doorgereden naar de Rakaia River Gorge. In die enorme rivierbedding nog een foto gemaakt van een steenmannetje in het water. En toen terug om dit verhaal te schrijven. Tot morgen!
