Na een laatste keer een wasje draaien ging ik naar het strand. Het bekende recept: boekje, dipje in de zee, appeltje, dutje.
Lillian, de gastvrouw vertelde me gisteren dat bij een bepaalde boatramp (plek waar je boten te water kunt laten) vaak grote stingrays (pijlstaartroggen) te zien zijn. Ze laten zich zelfs aaien. Dat wilde ik uiteraard wel eens zien. Aangekomen bij de plek staan er wat vissers te hengelen. Het water was nogal troebel, maar uiteindelijk zag ik toch een enorme rog voorbij glijden. Zeker twee meter breed! Maar te ver van de kant om te kunnen knuffelen. Toen vertelde de visser dat bij een andere boat ramp bij Murays Beach ook roggen komen en dat het water daar veel helderder is. Zo’n kwartiertje rijden naar een nationaal park. Dus ik daarheen. Het was net als de Hoge Veluwe een natuurgebied waar je entree voor moest betalen, maar dat had ik er wel voor over. Eenmaal aangekomen staat er zo’n harde wind dat er geen rog te bekennen is. Dat gaat weer lekker vandaag.
Dan maar van de gelegenheid gebruik maken als je toch in dit gebied bent en afslaan bij een bord ‘historical lighthouse’. Dat lijkt me wel wat, zo’n vuurtoren. Meestal geschikt voor mooie plaatjes en uitzichten. Ik moest er wel 10 km voor over een dirtroad rijden. Hobbel hobbel, grote stofwolken achter me aan. De auto ziet er inmiddels niet meer uit. Vol zand en stof en vogelpoep. Maar goed, daar mogen ze morgen in Sydney weer wat aan doen.
Vanaf de parkeerplaats liep een pad het duingebied in, maar gek genoeg zag ik geen vuurtoren uitsteken. Tot ik een bocht omging en het volgende zag:
Dat was ‘m dan. Quite disappointing! Alsof je op een Griekse opgraving staat!
Ze hadden beter een bordje ‘ historical ruïne of a lighthouse’ op het bord kunnen zetten.
Wat bleek nou: bij Cape St. George vergingen nogal wat schepen, dus werd er in 1857 besloten dat er een vuurtoren moest komen om op te kunnen navigeren. Een architect ging op zoek naar mogelijke plaatsen, maar deze werd niet gehinderd door enige maritieme kennis en stelde een paar plaatsen voor waar het het makkelijkst zou zijn om te bouwen. In 1860 werd de vuurtoren uiteindelijk gebouwd. Maar er bleef discussie over en 28 jaar later werd er alsnog een nieuwe vuurtoren gebouwd aan de andere kant van Jervis Bay.
De eerste toren, die van zandsteen was gebouwd, lichtte echter bij veel maanlicht zodanig op dat schepen zich alsnog vergisten en op de oude vuurtoren navigeerden waardoor er schepen vergingen.
Daarom is de oude toren uiteindelijk rond de eeuwwisseling (ik neem aan 1900) opgeblazen met explosieven. Zie hier dus het resultaat.
Nou, een disappointing lighthouse dus, maar wel weer een leuk verhaal!
Terwijl ik dit verhaal zit te schrijven blaast de wind om het huis. Het is gewoon stormachtig! Gauw mijn korte broek binnen halen die nog aan de lijn hangt, voordat die weggeblazen is.........
Gelukkig, hij lag nog in de tuin, maar was al wel van de lijn geblazen.
Vanavond ben ik helemaal alleen in huis. Het echtpaar dat de andere avonden mij de oren van het hoofd kletst is niet aanwezig. Gisteren ging zij wel even voor mij zappen op tv of er wat leuks voor mij op was (alsof ik dat zelf niet zou kunnen) en vervolgens bleef ze hangen in een Tellsell programma waarin allemaal sieraden werden aangeprezen....
Er staat ook een massagestoel in de kamer. Nu de ventilator niet staat aangesloten en er verder niemand is kan ik de verleiding niet weerstaan en ga ik de massagestoel uitproberen.
Ondertussen begint er een deegroller over mijn rug van mijn schouders tot mijn onderrug te rollen. En als je denkt dat je het in de gaten hebt beginnen er ineens allemaal punten in mijn rug te prikken. Ik krijg er de slappe lach van en zit uiteindelijk stikkend van de lach te schudden en te shaken in de stoel. Maar relaxing is het absoluut niet! Eerder een middeleeuwse pijnbank. Ik zou onmiddellijk hebben toegegeven dat ik aan zwarte magie deed! Hoog tijd dus om uit de stoel te gaan. Het viel nog niet mee om alle functies uit te zetten en me vervolgens uit de stoel omhoog te hijsen. Nu zit ik gelukkig weer op de zachte bank, die weldadig aanvoelt aan mijn beurse rug! Lekker te kijken naar een programma naar eigen keuze, comedians Live at the Apollo.
