Vanochtend om kwart over 6 ging de wekker. Gauw uit het raam spieken naar de zee, maar het was nog te donker om te zien of er veel golven waren. Kwart voor 7 werd mijn ontbijtje gebracht en om 7 uur kreeg ik eindelijk iemand aan de lijn van Kaikoura Whale Watching. Helaas.....
Ik heb vervolgens tot half 9 naar ontbijt-tv liggen kijken. Er was nogal ophef over een barmeisje dat had geweigerd een alcoholisch drankje in te schenken voor een hoogzwangere vrouw. Een dikke discussie over of alcohol nou echt ongezond is voor de baby (niet bewezen volgens de commentatoren), of het niet voor een keertje mag (het was de trouwdag van de zwangere vrouw) en of het de taak van het barmeisje was om te weigeren (minderjarigen mag je immers ook weigeren en mensen die zwaar in de lorem zijn). Wat een gekeutel zeg!
Omdat ik weer een lange rit voor de boeg had van de oostkust naar het noordwesten van het Zuidereiland, ben ik op tijd vertrokken. Om 9 uur zat ik op de snelweg, met een lekker zonnetje erbij, maar helaas dus met een harde wind. De temperatuur lag rond de 12 graden.
Eerste naar Bentheim, zo'n 180 km. Was lekker om te rijden, voornamelijk langs de onstuimige kust. Daarna richting Nelson, Richmond, Motueka. Nog eens zo'n 150 km. Eerst ging een deel door de dalen van Marlborough, waar grote wijngaarden zijn. Daarna weer wat door de bergen kronkelen waar het wat meer alpenachtig werd met dennenbomen en loofbomen en weiden. Toch blijf je aldoor dicht bij de kust. Bij Nelson raakte de weg weer de kust. Nelson is in verhouding een grote stad, maar gelukkig staan de grote wegen goed aangegeven, dus geen centje pijn. Hier zag ik voor het eerst wat industrie en ook een soort bedrijventerrein. En zowaar een stukje tweebaans-snelweg! Niet te hard gaan, anders is het alweer voorbij! En ook niet te hard rijden omdat er vaak politie-auto's langs de weg staan om te controleren. Leve de cruise control, want anders had ik vast al een paar bonnen te pakken gehad.
Motueka (of eigelijk Riwaka), waar ik nu zit, schurkt tegen het Abel Tasman Park aan. Ook dit is een wat grotere plaats met meerdere winkels, eethuisjes, tankstations e.d. Ik was er rond 2 uur en heb een lekkere lunch gehad. Een lauwwarme salade met bietjes, kool, noten, honing en kip. Echt erg lekker!
Het dorpje ligt midden tussen de boomgaarden, met vooral appels. Het is hier natuurlijk volop fruitseizoen dus overal langs de weg kun je fruit kopen.
Dit keer zit ik niet in een B&B maar in een huisje, dat de chique naam chalet draagt, waarin ik zelf kan koken en mijn eigen ontbijtje kan klaarmaken. Dat moet dan wel gebeuren op 1 elektrisch kookplaatje of in de magnetron. Valt niet mee om hier een keukenprinses te zijn. Het huisje ziet er van buiten een beetje shabby uit, en is ook minimaal in zijn uitvoering. Maar in je eentje kun je er prima bivakkeren, met een mooi uitzicht op de boomgaarden.
Bovendien ben ik morgen de hele dag de deur uit, want dan ga ik kayakken (2 uur) en hiken (3 uur) langs de kust van het Abel Tasman Park, met tussendoor een lunch. Ik ben vanmiddag even de boel wezen verkennen (startpunt e.d.). Daarna nog even terug naar Motueka om een paar boodschapjes te doen en tot slot nog lekker in de zon gezeten. Hier is het namelijk 19 graden! Heerlijk dus.
