De dag begon zwaar bewolkt, dus hoewel ik om half 8 al op het verzamelpunt voor het vliegtuig was moest ik toch nog anderhalf uur wachten voor er een vliegtuig kwam. Na een korte vlucht was ik weer in Invergcargill om de reis te vervolgen per auto.
Deze keer ging in op weg naar The Catlins. Weer een heel andere omgeving dan ik tot nu toe had gezien. Prachtig groene, glooiende heuvels met daarop uiteraard veel schapen. Ik zat dicht bij de kust en dat kon je goed zien aan de bomen die hier bijna horizontaal staan in plaats van verticaal.
Ik besloot om niet de grote Highway 92 helemaal te pakken maar een stukje van de kust mee te pakken via de Heritage track. Het regende af en toe en het was zwaarbewolkt, maar dat maakt de kleuren groen van de velden en wit van de grassen alleen maar intenser. Het was echt genieten.
Een van de 'bezienswaardigheden' was een vuurtoren dus daar maar even gestopt en een foto gemaakt:
Er zouden ook zeeleeuwen te zien moeten zijn, maar die waren allemaal aan het vissen toen ik langs kwam. Dus maar weer verder op weg naar de volgende bezienswaardigheid: het zuidelijkste puntje van het Zuidereiland Slope Point. Dat was zo'n 8 km over gravel rijden. En af en toe heel steil naar beneden, dus dat was af en toe wel een beetje glibberen en glijden. Eerst rij je nog heel voorzichtig, je rijdt tenslotte in een huurauto, maar na verloop van tijd krijg je meer lef.
Uiteraard staat er op het zuidelijkste puntje een bord dat dat vermeldt, dus even iemand vragen of die een foto van je wil maken (Meer dan genoeg gegadigden, want kennelijk gaat elke toerist hierheen):
Een paar meter verderop is een ijzingwekkende diepte. Ik heb er een foto van gemaakt, maar had wel last van mijn hoogtevrees. Maar het was de moeite waard vond ik:
Rond vier uur kwam ik aan op mijn nieuw adres en inmiddels was het zonnig geworden en maar liefst 24 graden!. Dus gauw een ander shirtje aan en mijn huisje verkennen. Vandaag hoef ik me niet druk te maken over het eten, want ik eet mee met de hosts: Marg en Fergus. Bijzonder vriendelijke mensen! Ik kreeg eindelijk eens iets anders dan fastfood voorgeschoteld: tuinbonen, bloemkoolsalade, boboti en aardappelen. Heerlijk! Ze hebben een Duits meisje dat bij hen werkt voor vakantiewerk: Lena. Morgen gaat zij met mij op stap en mooie wandelinge langs de rivier maken. En 's middags ga ik weer naar de kust, nog een keer proberen of ik zeeleeuwen kan spotten. Tot zover dan maar weer!
