Inmiddels loop ik 2 dagen achter met mijn verhalen omdat ik op Kapiti Island geen tijd had om te schrijven en nu zit ik ergens in the middle of nowhere, waar alleen internet in het cafe is. Probleem is dat ,wanneer je zonder dat aan te kondigen, even offline bent mensen zich zorgen gaan maken. En dat is heel vervelend. Excuses aan iedereen die zich zorgen heeft gemaakt! En fijn om te merken dat men dan meteen in actie komt! En dan nu verder met mijn reisverhalen:
Van Wellington had ik alle tijd om richting de haven van Paraparauma Beach te rijden, om daar op de ferry naar Kapiti Island te stappen. Op de weg erheen stopte ik nog in Porirua, n.a.v. een tip van Jane. Daar was een centrum met leuke kunsttentoonstellingen, een mooie giftshop en een library! Ja heus.
Dus daar moest ik natuurlijk even stoppen. Er waren meerdere tentoonstellingen: een fototentoonstelling met portretten van vrouwen van 60 jaar, en een tentoonstelling over hoe NZ-kunstenaars naar modern Azië kijken. De laatste tentoonstelling bevatte vooral veel glitter en plastic. Inderdaad ook het beeld dat ik van hedendaags Azië heb (als je het tenminste over bijv. Japan en China hebt).
Hier in NZ zijn de Chinezen als toeristen in opkomst en men heeft er moeite mee, hoe er mee om te gaan. Het zijn eigenlijk helemaal geen natuur / outdoor mensen. Alles wat ze doen is georganiseerd met bussen ergens naar toe, uitstappen, foto maken (liefst frontaal voor anderen gaan staan die ook een foto willen maken) en de bus weer in. Geen idee wat ze in NZ te zoeken hebben.
Natuurlijk ook de bieb in geweest. Niet erg interessant.
De volgende stop was op Pekapekabeach. Heerlijk langs gewandeld, gebabbeld met een plaatselijke bewoner en mooie schelpen gezocht.
Ik stop nu even met de blog, want het aantal Mb is beperkt en erg duur. Misschien vandaag nog wat meer, anders waarschijnlijk pas over 2 dagen, want morgen zit ik nog steeds hier.
