Niet al te vroeg opgestaan vandaag, want het regende. Na een gezellig ontbijtje met hosts Alison en Don ben ik Te Anau ingetrokken. Iedereen hier loopt in outdoor-kleding en het is er te kust en te keur te koop, dus heb ik een nieuwe broek aangeschaft. (' Perhaps you should try the men's department?' Want grote damesmaten hebben ze hier ook niet).
Tevreden met mijn Marmot-broek en ook nog een merino shirt ging ik vervolgens de bios in om een film over Fiordland (de regio waar ik nu ben) te zien. Schitterende beelden, geschoten vanuit helicopters. Fiordland is Wereld Erfgoed en terecht!
Om half 2 stond ik klaar om in te schepen in de catamaran die me naar de Glowworm Caves zou brengen. Inmiddels was de zon doorgebroken en was het zo'n 17 graden. Met 50 man gingen we op weg. Ook weer veel Chinezen in de groep, maar ook Duitsers, Engelsen en Fransen. Een half uurtje varen naar de Caves en daar begint dan het avontuur. (Daarbij was ik even vergeten dat ik doodsbang ben als ik in het donker ben opgesloten). Ik voelde met net David Attenborough: op zoek naar The Secret Live of Glowworms.
Eigenlijk zijn het geen wormen, maar larven van een bepaalde vlieg. In deze fase van hun leven moeten ze veel eten om te kunnen verpoppen, om daarna als volwassen vlieg een kort leven te leiden waarin er zoveel mogelijk gepaard wordt en er eitjes worden gelegd voor de volgende generatie. Als volwassen vlieg hebben ze niet eens een bek en leven ze dus op de energie die ze tijdens hun larvefase hebben opgedaan. Om aan eten te komen als larve hangen ze vanaf het plafond van de grot een soort vislijntjes uit die plakkerig zijn waarmee ze andere insecten vangen. Ze lokken deze insecten met hun gloeiende achterlijf. Maf om te bedenken dat je, om 1-5 dagen als volwassen vlieg te leven, je eerst 9 maanden een 'glamorous live' moet leiden!
In de grot was het stikdonker. Aan het begin van de route die je loopt (eerst diep gebukt onder het plafond door) is er nog wat verlichting of deed de gids nog zijn zaklamp aan. Onder ons rommelde met veel geweld een rivier, die de grotten tot op vandaag de dag nog uitslijt. Op een bepaald punt aangekomen stapten we in een bootje die aan een ketting door de rivier (die hier heel rustig is) wordt getrokken. In het stikkedonker zie je dan allemaal groenblauwe lichtpuntjes boven je.
Eerst overviel me de paniek weer van je opgesloten voelen en volledig gedesoriënteerd. Maar al gauw word ik helemaal meegenomen in deze bijzondere wereld. Het heeft iets heel vervreemdends. Bijna alsof je door de ruimte glijdt met allemaal sterrenstelsels om je heen. Adembenemend!
Je wil bijna niet terugkeren naar de bovenwereld met zijn felle licht!
Maar dat gebeurt natuurlijk toch. Eerst nog een kopje thee en vervolgens weer met de catamaran terug.
Hieronder een promotiefilmpje van de organisator. En geloof me: voor het filmpje hebben alles in het licht gezet, maar in het echt is het serieus donker!
Het was inmiddels half 5, dus ben ik op zoek gegaan naar een maaltje. Dit keer werd het een chicken/sateh pie. Mmmmm, dat was lekker! Daarna nog een uurtje in het zonnetje zitten lezen in een parkje.
Nu even uitbuiken en bedenken wat ik morgen ga doen
