woensdag 1 april 2015

Zon, zee, rust

Zoals gezegd, deze dagen zijn bedoeld om een beetje bij te komen. Niet veel gedaan dus vandaag. Na het ontbijt op mijn gemakje afgedaald naar het strandje dat onderaan de oprit ligt. Languit in de zon en rusten maar.....................

Wat saaaaaaai! Beetje langs de waterkant kuieren, fototoestel ophalen om schelpen te fotograferen, dutje doen, boekje over de Hobbit doorbladeren.


He, he, tijd voor de lunch! Om de tijd te doden naar een plaatsje verderop gereden (weer 20 minuten kronkelen langs de kust), daar een sandwich gekocht voor later. Eerst een kopje koffie met een lemonslice. Ze zijn hier erg van de stevige grote taarten/koeken! En erg zoet. Gelukkig is de koffie lekker sterk. Daar zijn ze in NZ ook goed in: lekkere koffie. Ik neem altijd een Long Black. 
Nog even langs de supermarkt voor een kant en klaar maaltje voor vanavond. Noodles, waar ik alleen even heet water op hoef te gooien. Helaas kennen ze hier niet van die kant en klare salades zoals onze vriend AH heeft. Dat is wel jammer, want om nu een hele krop sla te kopen gaat me te ver. Dan maar een appel er bij. En een bakje yoghurt als toetje.
Dan maar weer terugrijden op mijn dooie akkertje. 

Thuisgekomen vlei ik me neer op een ligstoel met mijn sandwich en een flesje water. Boekje erbij en goed insmeren want de zon is fel....
Na een half uur begint het te heet te worden. Met veel moeite wurm ik me uit de stoel omhoog die vervolgens met een flinke krak inscheurt langs de rand. Oei! Gelijk maar even opbiechten bij gastvrouw Lorraine. Embarresing! Heel lief suggereert Lorraine dat dat er al een tijdje aan zat te komen, dat er al een scheurtje in gezeten had.... 

Rond 5 uur probeer ik in Google maps een kaart te maken van alle locaties die ik in mijn blogs heb genoemd. Kennelijk trekt dat nogal veel van de server, want die weigert regelmatig om op te slaan. Dat schiet dus niet op. Morgen nog maar eens proberen.

Wat zal ik nu eens gaan doen?
Laat ik mijn kamer vliegenvrij proberen te maken. Er is hier een ware vliegenplaag. Gelukkig geen sandflies, maar heel veel vliegen die om je hoofd vliegen of op je benen kriebelen is ook vervelend. Volgens Lorraine is deze plaag na de orkaan Pam begonnen. Die Pam heeft heel wat op haar geweten.
Uiteindelijk heb ik ze er allemaal op 1 na uit gekregen. Vanavond een laatste poging doen.

Met de camera door de tuin sjouwen en proberen de Monarchvlinder vast te leggen. Het zijn hele mooie grote oranje-zwarte vlinders. Maar ze zitten bijna nooit stil, en als dat wel zo is hebben ze hun vleugels dicht gevouwen. Ze kunnen heel mooi op de luchtstroom zweven. Dat had ik vlinders nog nooit zien doen. Dan maar een foto van de rups ervan. Die blijven beter zitten.



Zucht... laat ik mijn blog gaan schrijven....

Morgen toch maar weer een excursie doen?