Wederom een stralende dag vandaag. Helaas een dag dat ik weer naar de volgende locatie moet rijden. Beetje jammer van de zon, maar ach, het was niet zo’n lange rit richting Lake Taupo. Dus daar aangekomen kon ik nog even genieten van het zonnetje.
De rit ging voornamelijk door bosachtig gebied. Op een moment zag ik een bordje: Outlook Point. Als dat er staat kun je beter even gaan kijken, want meestal is het de moeite waard. En ja hoor, een prachtig zicht op de Waipunga Falls.
Prachtig! Even een muesli-reep daar genuttigd en van het uitzicht genoten. Dan weer verder naar Taupo. Ik kwam er rond een uurtje of 1 aan en belandde in het centrum. Het was daar beredruk. Want het was een vrije dag: Labour-day. Die dag herinnert aan de invoering van de 8-urige werkdag. Elke vierde maandag van oktober wordt het gevierd. En dan is het dus net als bij ons op Tweede Pinksterdag enzo: Iedereen aan het shoppen! Ik kon met moeite een parkeerplekje vinden. Eerst maar eens een bakkie koffie en een Panini-broodje. Lekker hoor! Terwijl ik zat te genieten viel mijn oog op de kledingwinkel naast het café . Daar hing toch wel een heel leuke trui in de uitverkoop zeg. Zal ik/zal ik niet? Ja hoor, inderdaad de trui gekocht. Leuk voor de winter.
Voldaan stapte ik in de auto en zette koers naar de botanische tuinen die hier door vrijwilligers zijn aangelegd. Het bestaat voornamelijk uit oorspronkelijke Nieuw-Zeelandse bomen en struiken, maar er was ook een deel met rododendron’s die nu vol in bloei stonden en ook de azalea’s staan op springen.
Je kon met de auto een rondje door het park en maken en op verschillende plekken parkeren om een uitgezet pad te lopen.
Op een van die parkeerplekken stond een boom met gele bloemen en tot mijn grote vreugde zat die vol met tui’s. Deze vogel stond op mijn bucketlist om te fotograferen omdat deze voor mij Nieuw-Zeeland representeert. Natuurlijk is de Kiwi de meest iconische vogel van NZ, maar de Tui in een goede tweede. Als het het typische geluid van een tui hoor ben ik in gedachten alweer in NZ. Het is niet direct de mooiste vogel om te zien, maar wel bijzonder. Hij lijkt zwart, maar als de zon er op schijnt zie je dat hij heel diep blauw is. Hij heeft een wit ‘ baardje’ en in zijn nek langere grijze smalle veertjes. Bijna haren om te zien.
Ze zijn gek op nectar uit de nu volop bloeiende bloemen. Daardoor was het nu eindelijk wat makkelijker om het te fotograferen. Andere jaren was ik in de herfst in NZ en dan bloeit er bijna niets meer. Dus als je dan een tui hoort zit die meestal hoog in een boom tussen het gebladerte. Dan is hij moeilijk te fotograferen. Speciaal voor de tui heb ik de hele reis een 2 kg zwaar objectief meegesjouwd, zodat ik goed zou kunnen inzoomen. En vandaag is het dan eindelijk gelukt. Het zijn ware acrobaten. Ze hangen in allerlei bochten om bij de nectar te komen.
Ik was lekker aan een picknick tafel gaan zitten, vlak onder de boom met tui’s. En dan maar wachten en fotograferen. Kan me er uren mee vermaken. Wordt er helemaal zen van, van dat zitten wachten.
Later in de middag reed ik door naar mijn nieuwe onderkomen: Bellbird Ridgeline Alpaca Farm in Kinloch. Je zou denken dat ik bij een lama-boer zit, maar dat blijkt slechts een hobby. Ze hebben 4 lama’s 4 schapen, een rund en kippen. Maar dat maakt verder niet uit. Het is een heerlijk huisje, selfcatererd, dat prachtig gelegen is.
Het enige wat jammer is, is dat de WiFi nauwelijks werkt en ik dus op mijn Vodaphone abonnement moet bloggen. Mijn gigabite-jes vliegen het raam uit. Dus ik stop nu gauw met bloggen en foto’s downloaden.
Gegroet!
