vrijdag 11 maart 2016

On top of the world

Misschien een beetje overdreven titel, maar als je boven op Mount John staat bij het observatorium, dan voelt het wel alsof je helemaal boven bent. Gisteravond gingen we met een busje naar boven. Van tevoren hadden we dikke jassen meegekregen want boven was het koud en er waaide een wind met een snelheid van 50 km per uur. Ook kregen we een soort zaklantaarntje met rood licht mee, want bij het observatorium mag absoluut geen wit licht gebruikt worden. Dat zou je zicht in het donker namelijk bemoeilijken. Het duurt dan een kwartier voor je ogen weer aan het donker zijn gewend. Dus ook geen flitser gebruiken uiteraard. Ik had mijn fototoestel wel mee, maar durfde de gok niet te nemen dat ik de flitser niet goed uit had gezet. Er is nog wel een foto van de groep gemaakt door Earth and Sky, die later op Flickr zal staan.
(En hier is 'ie dan. Ik ben de vierde van links:)



Ik heb het Zuiderkruis gezien, waarop de zeelui navigeren als ze op het zuidelijk halfrond zijn. Gewoon met het blote oog. Grappig weetje: de Moari's navigeerden niet op de sterren maar juist op de donkere plekken in de Milkyway. De gidsen wezen ons allerlei sterrenbeelden aan met een laserpen. Dat maakte het wel wat makkelijker. Ik kan nu ook Orion herkennen.
Later mochten we in een koepel door een grote telescoop kijken naar  de wolken van Magellan. Dit zijn twee dwerg sterrenstelsels. Daarin is een soort wolk (Tarantula Nebula) waar nieuwe sterren worden geboren. Het is ongelofelijk om te beseffen dat je vele lichtjaren ver aan het terugkijken bent en dat je een kijkje heb in andere sterrenstelsels als die waarin je zelf leeft! Al met al was het een leerzaam bezoek dat je weer je nietigheid in deze ruimte doet beseffen. Rond middernacht waren we weer terug in het dorp. Omdat het observatorium zo mooi hoog ligt ben ik vandaag overdag nog een keer terug gegaan om de omgeving van  zo hoog eens goed te bekijken.


(ik heb voor het eerst de Panorama-optie van de IPad gebruikt)



Eerder vanochtend ben ik naar Mount Cook gereden. Ook weer zo'n prachtige rit! Het was eerst erg fris (9 graden) en tot een uur of 1 bleef het koel (zo'n 13 graden). Wat een verschil met gisteren! Maar wel weer heel helder weer. 



Eenmaal aangekomen bij deze berg heb ik een korte wandeling gemaakt, die niet al te zwaar was. Heerlijk, zo in die grootse natuur!


Zo, en nu op naar MacKenzie's restaurant om te gaan steengrillen!