Vandaag was een reisdag, van Wanaka naar Te Anau, zo'n 350 km rijden.
De dag begon met regen. Daarom maar rustig opgestaan en zo laat mogelijk ontbeten. Even uitchecken en nog even gebruik maken van Wifi om met Tineke te Facetimen.
De eerste 100 km waren al bekend want dat was de State Highway 6 tot Queenstown. Daarna de 6 blijven volgen naar het zuiden, eerst langs het enorme Lake Wakatipa. Een prachtige route in het dal langs het meer, tussen de hoge bergen in.De rotsen hier hebben een groenachtige tint vanwege de mineralen die er in zitten. Dat maakt het zo betoverend. En overal zie je de beroemde merinoschapen.
Ook de hertenbiefstuk liep te grazen en af en toe ook wat lama's.
Inmiddels was de doorlopende regen overgegaan in af en toe een buitje. Na zo'n 150 km was ik wel toe aan een plaspauze, maar na Queenstown is er zeker tot Kingston geen enkele mogelijkheid om iets te eten of een openbaar toilet. Wel van die kleine picknick plekken, maar die liggen zo open en bloot langs de weg en er staat altijd wel een camper geparkeerd, dus wildplassen is hier helaas niet aan de orde.
Groot was dus mijn opluchting dat Kingston zich aandiende, een klein gehucht met een diner en bovenal: toiletten! Ik heb er een sandwich en koffie genuttigd en na een half uurtje stapte ik weer in de auto (die overigens geen Subaru maar een Mitsubishi blijkt te zijn).
Verder naar het zuiden rijdend kwam de zon er steeds meer door en het spel van licht en schaduw op de bergen en in het dal is prachtig.
De laatste 80 km naar Te Anau voeren langs highway 64. De tocht maakt onderdeel uit van de Southern Scenic Route en het landschap is hier weer heel anders dan het stuk langs het meer. De begroeiing verandert. Veel meer hoge grassen en van die pollen die fantastisch zilverwit opkleuren als het een natte dag is met zon, zoals vandaag. Uiteindelijk loopt de route uit in een open vlakte aan het Te Anau meer. Het plaatsje zelf is niet zo groot, maar is uitvalsbasis voor allerhande excursies per boot of helicopter naar het achterland zoals Milford Sound en Doubtful Sound. Of een excursie naar grotten waar gloeiwormen leven. Hiervoor heb ik bij aankomst een plekje geboekt, dus morgen wordt het glowing in the dark!
Mijn B&B Loch Sloy was eenvoudig te vinden. Bij aankomst trof ik een brief op de voordeur: ' voor onze gast Sjoukje Jukkema, wees welkom. Als we niet thuis zijn op het moment dat je aankomt: voel je vrij om je kamer in gebruik te nemen. De deur is open, links in de gang de laatste deur is jouw kamer. Koffie en thee is beschikbaar.' Verrassend dat dat gewoon zo kan: huis leeg, deur open, brief op de deur dat je er niet bent... Dat kun je je in Nederland niet voorstellen!
Uiteindelijk bleek de eigenaar Don wel aanwezig te zijn, dus heb ik me geinstalleerd en eerst foto's gemaakt van het enorme wijdse uitzicht vanuit mijn kamer. Nog even een uurtje in de inmiddels stralende zon gezeten met een boek en in gezelschap van Rusty, een ouwe lobbes, waarschijnlijk een labrador.
Tot slot een hapje gegeten in town, bij The Ranche. Beef schnitzel met champignons en sla. En als toetje, nou zeg maar gerust toet, een lemon meringue pie! Het was een heel druk restaurant, echt voor families. En alles is hier heel casual, valt me aldoor op. Bijvoorbeeld ook de kleding van de bediening: wel allemaal in het zwart maar niet perse een rokje, het kan ook een broekje zijn zoals wij sportbroekjes vroeger op school hadden.
Nou, tot zover de indrukken van vandaag. Nu nog lekker op de bank met een boek en dan weer lekker slapen.
Een leuk filmpje vinden is niet gelukt vandaag....
