Naar Stewart Island

Opnieuw het vliegtuig in vandaag, maar niet nadat ik weer een prachtige rit over de State 6 gereden heb naar Invercargill, vanwaar het vliegtuig vertrekt. Het eerste stuk is echt prachtig tussen de hoge bergen door met grote stukken vlak land ertussen. En natuurlijk het enorme meer waar je langs rijdt. Verderop wordt het meer heuvelachtig. Gelijk een heel andere sfeer. De rit was niet lang, zo'n 200 km. In Nederland denk je dan : helemaal naar Groningen! En hier denk je: peuleschilletje.

Het vliegveld van Invercargill is heel klein, net zoals de vliegtuigen. Je parkeert de auto, meldt je om in te checken, geeft de overbodige bagage af om op het vliegveld te bewaren en gaat zitten wachten op vertrek. 

Vervolgens komt de piloot himself je ophalen. We waren met 9 passagiers in het kleine vliegtuigje.

Het was enorm krap, ik zat met mijn knieën in de rug van de vrouw voor mij te porren en de seatbelt was te kort voor mij! Er zaten kieren rond de deur.... als dat maar goed gaat!

Gelukkig is het een zonnige dag met weinig wind, dus de vlucht ging voorspoedig.

We landen op een heel kort baantje op een grasveld, stappen uit op de landingsbaan en wachten op een busje om ons naar het dorp Oban te rijden, naar de verzamelplaats. Terwijl we daar staan vliegt een ander vliegtuigje rakelings over ons heen om te landen...

In Oban aangekomen staat mijn gastvrouw al klaar met een bordje in haar hand 'Sjoujke Jukkema' . Ze neemt me mee in haar busje en doet een kleine Tour door Oban om aan te wijzen waar de winkel is, waar je kunt eten en waar je excursies kunt boeken. Alles voorzien van openingstijden (die zeer beperkt zijn!). 

Eerst maar even uitpakken en dan het dorpje in. Het is er gezellig. Iedereen is lekker buiten van de zo'n aan het genieten. Ik loop hier en daar wat straatjes in. Alles is hier vrij steil, dus au au mijn knieën. 

Voor morgen heb ik een tochtje naar Ulva Island geboekt, een vogeleiland, om daar zelf een paar korte tracks te lopen. (' Easy walking' staat op de kaart). 

En nu zit ik onder een afdakje een vegiburger te eten en om het toch een beetje gezond te maken ook nog een cowlsalad. De straat waarin deze fish&chips-zaak staat is ee ' free-WiFi-zone'. Heel handig dus. Je logt (surprise, surprise) in op het netwerk van de bibliotheek aan de overkant! En het werkt prima. 

inmiddels is het helaas wel gaan regenen en de verwachtingen zijn niet zo geweldig goed, maar dat zien we morgen dan wel weer.

Ik stop er weer mee, want het is lastig typen als je handen voortdurend belaagd worden door die verrekte sandflies! Toch maar een nieuw flesje insectrepellent kopen, want kennelijk werkt die van vorige jaar niet meer goed...