Via een omweg naar Raetihi

 Het was vandaag weer een reisdag. Dit keer van de westkust van het Noordereiland naar het midden van het eiland. 

Er was een kortere route van ongeveer 3 uur rijden, maar die voer vrijwel helemaal langs de route die ik naar New Plymouth had gereden. Dat was dus niet interessant. Hier op het Noordereiland zijn meer snelwegen zoals wij die kennen (tweebaans met regelmatig een afslag naar een dorp) dan op het Zuidereiland. Daar zijn de snelwegen wegen met een baan en tegemoetkomend verkeer. Sommige stukken rijd je 100 km per uur maar dan nader je weer een dorp en gaat de snelheid terug van 100 naar 80 naar 50 en soms zelfs naar 30 om vervolgens weer buiten het dorp 100 te rijden. Dat betekent dat je dus door allemaal kleine plaatsjes rijdt en veel meer van de omgeving ziet. Hier op het Noordereiland is het meer alsof je op de A28 van Amersfoort naar Zwolle rijdt. Je mist alles van de kleinere plaatsen die langs de snelweg liggen. 

Ik koos dus voor een langere route van ongeveer 4 uur rijden omdat die wegen minder groot waren en meer door dorpjes ging. Bovendien voer de weg door allemaal mooie natuurreservaten. Een mooie trip dus met veel variatie. Gelukkig voelde mijn knie vanochtend een stuk soepeler dan gisteren dus dat was heel prettig tijdens het rijden.

Eerst een stuk langs de kust. Dit stuk was nog wel druk en helaas ook met heel veel wegonderhoud. Dan wordt de snelheid naar 30 km teruggebracht en heb je grote kans op een stoplicht om verkeer van de ene of de andere kant over een eenbaansstuk te laten rijden. Dat kostte me zeker een uur extra. 

Maar het was wel een mooie route langs de kust met hier en daar mooie oversteken over grote rivieren zoals hieronder over de  monding van de Tongaporutu River.

Verderop reed je meer de bergen in, eerst glooienden weiden. Het leek wel Hobbiton, zo groen en heuvelachtig.

Nog weer verderop kwam je in regenwoud terecht. Erg mooi ook, met grote ferntrees. (Varens zo groot als bomen, met een stam). Hier was het echt slingeren en er was bijna nooit plek om even de auto neer te zetten, dus hier heb ik helaas geen foto van.

Wel een foto gemaakt van een mooie spoorbrug.

Het laatste deel voer weer door heel ander landschap van het Tongariro National Park. Dit is vulkanisch gebied met een kalere begroeiing, zoals een heide landschap maar dan met hogere struiken. 

Ik begon mijn trip met nog redelijk zonnige omstandigheden, maar onderweg ben ik de nodige buien tegengekomen. Temperatuur ligt rond de 12 graden.

Op dit moment zit ik in mijn nieuwe onderkomen Ranfurly Cottages in Raetihi, waar ik hartelijk ontvangen werd door Ron. Hij bezorgde mij een paar flinke zakken ijs voor mijn knie en deed ook nog even de gashaard voor mij aan. Het is een heel gezellig huisje. 

Morgen de omgeving verkennen.