Over de Erehwon Road naar Napier

 Voor de oplettende lezer: als je Erehwon achterstevoren leest staat er Nowhere…. Maar gelukkig leidde de weg toch echt wel naar Napier.

Ik vond het een prachtige rit. Stralende zon vandaag, dat maakt het ook allemaal weer heel anders. Met als toetje bij het afscheid van Raetihi toch nog het volle zicht op Mount Ruapehu! Prachtig. Deze berg is een nog werkende vulkaan. De laatste keer dat hij uitbarstte was in 2007. Het heeft mooie skigebieden op zijn hellingen. Ik had nog gekeken gisteren of ik met de kabelbaan naar boven kon. Maar die was helaas gesloten. In deze omgeving zijn ook de scenes van Lord of the Rings opgenomen die rond Mount Doom spelen.

Het landschap langs de route was prachtig. Grotendeels ging het door hooggelegen weiden, vol met schapen en Angus koeien. Ik heb er enorm van genoten!

Het was ook een enorm bochtige weg dus je moest wel geconcentreerd zijn. Gelukkig rijdt hier weinig verkeer want het is niet bepaald de snelste manier om van A naar B te komen. Elke keer dat ik een bocht om kwam of over de top van een heuvel kwam zag ik weer een mooi landschap en wilde ik foto’s maken. Dus remde ik soms onverwacht. Op een gegeven moment deed ik dat ook toen ik over een heuveltop was gereden en realiseerde me ineens dat er een auto achter me reed. Ik kon dus niet zomaar onverwachts remmen. Daarom ging ik bij de eerste de beste gelegenheid aan de kant staan om de auto te laten passeren.  

Twee Kiwi’s stopten naast me en vroegen of het goed met me ging. Ze dachten door mijn rare rijgedrag dat ik misschien niet goed geworden was. Ik stelde ze gerust en vertelde met het schaamrood op mijn kaken dat ik overweldigd was door de mooie uitzichten en niet op het andere verkeer had gelet.

Hoog tijd voor een pauze. Bij een mooie oude brug kon ik aan de rivier lekker even een boterhammetje oppeuzelen en wat foto’s maken. Geweldige plek!

Na drie kwart van de rit veranderde het landschap in ruigere begroeiing en de bergen in de verte waren ook veel meer begroeid.

De Red Tussock is een grassoort hier die prachtig als goudblonde pollen op de vochtige heuvels te vinden.  

Met de zon er op is het echt net goud.

Nog weer verderop werd het rijden door bosachtig gebied . Al met al toch weer 4 uur onderweg geweest naar Napier. 

Ik zit in een mooie B&B Ashcroft Garden. Het huis is omringd door een mooie tuin met allemaal prachtige bloeiende struiken. De trots van de eigenaresse. Er is ook een (onverwarmd) zwembad en een hottub. Ik ben ‘s middags lekker in de tuin bij het zwembad gaan zitten en werd verwend met een glas wijn en wat crackers met brie. De kamer die voor mij geboekt was, was de Cream Room. Inderdaad een crèmekleurige kamer. Prima kamer op zich. Maar later kwam de eigenaresse naar mij toe of ik de volgende dag de Poolroom wilde hebben. In die mooie tuin dus bij het zwembad. Ze krijgen morgen een stel dat alleen voor een korte overnachting komt en die waren in de Poolroom gepland. Maar omdat ik hier nog een hele dag ben dacht ze dat ik het wellicht leuker zou vinden in deze poolroom. Nou, ik was er wel voor, zo’n leuke upgrade!

‘s Avonds op aanraden van mijn hosts wezen eten bij Rosie o’Gradys, wederom een Ierse pub. Typisch pupvoer gegeten: Mashed patatoes met heeeeeeeel veel jus, beef cheeks (super mals), bloemkool en broccoli. Nogal zwaar op de maag, maar wel heel lekker.

De pub zal behoorlijk vol met mensen die naar Rugby aan het kijken waren, Canterbury tegen Wellington.

Een soort Ajax tegen Feijenoord. Ik snap er de ballen van, maar de opwinding van iedereen is wel heel grappig. 

Zo, hoog tijd om mijn bedje in te duiken. Morgen weer een dag! Waarschijnlijk ook met heel mooi weer!