Toen ik gisteravond na mijn massage-avontuur nog even de tv aanzette belandde ik in Breaking News: Bosbranden bij Sydney waren niet meer ondere controle en in diverse wijken was het te laat om te evacueren. Ik schrok me rot: daar ga ik morgen heen! Mijn medegasten in de B&B wonen aan de rand van Sydney hadden ze mij verteld, met het zicht op het Nationale Park. En daar brandde het dus vlakbij. Omdat ze nog steeds niet terug waren en meestal al vroeg naar bed gingen, dacht ik dat ze misschien wel naar huis waren gegaan vanwege de branden. Maar uiteindelijk kwamen ze toch binnen. Ze hadden nog niet van de brand gehoord, maar toen ik erover vertelde waren ze niet erg geschrokken. Er is wel vaker bosbrand. Maar het is deze keer wel een heel grote brand en een bepaalde toegangsweg naar Sydney was afgesloten. Ik vroeg me dus af of ik de volgende dag wel naar Sydney kon gaan.
Toch maar gaan rijden. Het lastige is dat je niet precies weet hoe de wegen lopen en de wijken heten. Dus als op de snelweg borden aangeven ‘Avoid Heathcoatroad’ begin ik te twijfelen. Mijn route loopt wel langs die Heathcoatroad, maar hoe moet ik ‘m dan vermijden?
Maar uiteindelijk kon ik toch gewoon de route blijven volgen die mijn navigatiesysteem aangaf. Bij het naderden van Sydney zag je wel de rookwolken boven de stad hangen. Qua temperatuur was het niet meer zo heet, ongeveer 24 graden. Maar er stond wel een heel harde wind, wat het voor de brandweer moeilijk maakt om de brand onder controle te krijgen.
Mijn hotel ligt in de wijk Surry Hills, een beetje een shabby wijkje. (Later hoorde ik dat de shabby huisjes daar wel twee miljoen australian dollar kostten!)
Maar wel vlakbij het centraal station van waaruit je Sydney heel goed kunt bereizen. Zoals vaker begin ik met een kleine verkenningstocht rond het hotel, op zoek naar restaurants, pinautomaten en dergelijke.
En dit keer ook op zoek naar een postkantoor, want toen ik de autosleutels wilde inleveren zaten daar ook nog de sleutels van mijn kamer in Vincentia aan........ Ik had ze tijdens mijn verblijf daar aan elkaar gedaan zodat ik ze niet zou kwijtraken. Nou, dat was dus goed gelukt. Maar waar ik af en toe met mijn hoofd ben... Het mag een wonder heten dat ik elke keer toch op de juiste plek ben aangekomen!
Maar wel vlakbij het centraal station van waaruit je Sydney heel goed kunt bereizen. Zoals vaker begin ik met een kleine verkenningstocht rond het hotel, op zoek naar restaurants, pinautomaten en dergelijke.
En dit keer ook op zoek naar een postkantoor, want toen ik de autosleutels wilde inleveren zaten daar ook nog de sleutels van mijn kamer in Vincentia aan........ Ik had ze tijdens mijn verblijf daar aan elkaar gedaan zodat ik ze niet zou kwijtraken. Nou, dat was dus goed gelukt. Maar waar ik af en toe met mijn hoofd ben... Het mag een wonder heten dat ik elke keer toch op de juiste plek ben aangekomen!
Al wandelend door de wijk en net even daarbuiten kom ik in steeds gezelliger drukke straten terecht met veel eethuisjes. Ik loop nog voorbij een theater en pal daarnaast zit een Thais eethuis. Het was nog vroeg, 5 uur, maar het zag er al heel druk uit. Dus ik dacht: laat ik hier maar vast gaan eten, dan hebben we dat weer gehad. Ik heb er springrolls en heerlijke curry gegeten. En terwijl ik dat aan het nuttigen was, was ik aan het bedenken wat ik morgen in Sydney zal gaan doen. Ik denk toch eerst naar het Sydney Opera House en de Harbour. De eerste gastvrouw van mijn reis had daarvan gezegd: als je daar bent moet je er eigenlijk ook een voorstelling gaan bekijken. Dus ik pakte internet erbij om te kijken wat er geprogrammeerd stond, maar ik was er niet zo van gecharmeerd. La Bohème en een dansvoorstelling. Toen bedacht ik ineens dat ik net langs het Capitol Theatre was gelopen en dat daar Mama Mia de musical stond geprogrammeerd.
Ik kreeg er steeds meer zin in. De voorstelling zou om half zeven beginnen en het was inmiddels zes uur. Dus ik afrekenen en naar de buren lopen. ‘Zijn er nog kaartjes voor vanavond?’. En ja hoor, ik kon er nog wel bij. En zo zat ik geheel onverwacht ineens in het theater.
En wat heb ik een leuke avond gehad! De voorstelling swingde de pan uit en het publiek ook aan het einde tijdens de toegiften. Wat is dat toch heerlijke muziek van ABBA en wat een jeugdsentiment!
Helemaal blij kwam ik om half tien het theater weer uit.
Want ik ben dan wel meer een natuurmens, dit is wel een van de pluspunten van het stadsleven. Toen ik in Utrecht studeerde ging ik ook vaak op de bonnefooi naar het theater en heb daar de leukste
voorstellingen gezien. Dit was echt een avondje ouderwets genieten!
voorstellingen gezien. Dit was echt een avondje ouderwets genieten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten