Nelson Lakes, whisky en honingdauw

Blijk ik toch gewoon internet te hebben! Dus gelijk maar een stukje schrijven.

Gisteren aangekomen in Kikiwa Lodge, een prachtige oude homestead (herenboerderij). Het ligt mooi in de alpen genesteld. De rit ernaartoe was mooi, maar helaas wel grijs en regenachtig. Eigenlijk is het een heel rijk gebied aan boomgaarden, kiwikwekerijen, wijngaarden, hopvelden. En verder glooiende groene hellingen met vooral veel schapen er op. Een pastoraal landschap zogezegd.

Vandaag begon wederom grijs en regenachtig. Heel jammer, want ik hoopte op een wandeling met mooie uitzichten op een van de grote meren hier: Lake  Rotoiti. ik koos voor een track Whisky Falls geheten, zo’n 1,5 uur lopen. Klinkt veelbelovend nietwaar? In de druilregen heb ik er een uur van gelopen. Het pad begon heel goed begaanbaar, maar ik ben omgekeerd toen het allemaal losse glibberige keien werden. Ik ben toch altijd bang om mijn enkelbanden te blesseren. Maar het mocht de pret niet drukken. Gewoon maar weer een uur teruglopen, helaas zonder een whiskybeloning dus.

Bij de auto even van jas en shirt gewisseld en terug naar Saint Arnaud. Van daaruit kon ik nog de honeydewtrack lopen. Ongeveer een uur. Eindelijk klaarde de lucht op en verscheen er zowaar een zonnetje. De track voerde door een heel mooi bos langs het meer. Prachtige varens, mossen en inheemse planten en bomen. In de berken hier komt een insect voor dat onder de bast leeft. Het neemt de sappen van de boom op en scheidt de restproducten weer af als honingdauw. Ze doen dit dus via een anale tunnel ( sorry voor het vieze praatje) die als een soort lange witte haren uit de bast steken. zie de foto hieronder.

Veel inheemse insecten en vogels leven van deze honingdauw. Wat overblijft valt op de grond, en daar leeft dan weer een zwarte sponsachtige schimmel van die de hele berk vaak bedekt. En daar leven dan weer andere insecten van. Het zit allemaal dus heel mooi in elkaar.
Helaas zijn er sinds WOII wespen uit Europa via vliegtuigen e.d. NZ binnen gekomen. Die stelen nu de honingdauw weg voordat de inheemse soorten insecten zich er tegoed aan kunnen doen. Die worden nu dus in hun bestaan bedreigd. Wetenschappers zijn aan het uitzoeken wat ze aan de wespen kunnen doen.

Weer een heel leerzame wandeling dus. En overal hoor je de bellbirds en tui’s.