Dat was genieten!

Wat een heerlijke dag vandaag. Eindelijk de hele dag de zon gezien, bij een aangename temperatuur van zo’n 20 graden.

Het was een reisdag vandaag. Van de noordelijke westkust naar het midden van de oostkust.  Ongeveer 400 km rijden. Eerst langs de Westkust. Ik kwam langs de pancakerocks van Punakaiki, waar ik tijdens mijn eerste reis ook ben geweest. Toch maar even een stop gemaakt, omdat het daar zo mooi is. De Tasmanzee beukt hier op de kust met grote golven. Destijds had ik hier ook twee gekrulde varens van aardewerk gekocht en ik had er altijd spijt van dat ik er niet drie van had. Dat kon ik nu gelijk even recht zetten, dus nog  1varenkrul er bij gekocht. Nu nog heelhuids mee zien te krijgen.

Vervolgens kon ik een volgende punt van mijn bucketlist gaan afstrepen, want vandaag ben ik door de Arthur Pass naar het oosten gereden. De eerste reis was ik via de Lewis Pass gereisd, maar de Arthur Pass is nog veel mooier. Eerst reis je door brede rivierdalen. Die enorme rivierbeddingen zijn al spectaculair!  En dan gaat het de bergen in, omhoog kronkelen met vele bochten en door een woest landschap. Echt Lord of the Ring decor! En als de zon daar dan bij schijnt ben ik helemaal happy!

Rond 4 uur kwam ik aan bij mijn laatste verblijf in NZ. En wat een bijzonder onderkomen is dat! Het is een silo. Je loopt een trap op naar boven en stapt dan een ronde ruimte in met een doorsnee van ongeveer vier meter. Op deze verdieping het toilet, een tafeltje met twee stoelen, een keukenblokken en een trap naar boven. Daar een bed en douche + balkonnetje. Allemaal precies pas. Heel slim ingedeeld en heel milieuvriendelijk gebouwd. Het water wordt gerecycled, de isolatie is van wol, licht alleen led. Wat heel grappig (en functioneel) is, is het toilet. Bovenop de stortbak zitten de gebruikelijk twee knoppen om door te spoelen, maar deze bovenkant is tegelijk een spoelbak. Er zit namelijk een kraan op die gaat lopen zodra je doortrekt. Je kunt dan je handen wassen. Het afvalwater daarvan komt in de stortbak terecht en de kraan blijft lopen tot de bak weer vol is. Bij de volgende keer doortrekken wordt dus het ‘ handenwaswater’ ook gebruikt.

Om vijf uur ben ik doorgereden naar Akaroa. Weer zo’n prachtige rit. Dit schiereiland is echt een verrassing, zo mooi en weer zo anders! In Akaroa heerlijk gegeten en rond 7 uur weer teruggereden, want ik wilde niet in het donker al die scherpe bochten rijden.  Morgen ga ik de boel verder verkennen. Heb er echt zin in!