Paradijsje

Na een vroeg ontbijt vertrok ik uit Auckland. Van de stad heb ik weinig gezien, behalve de grote doorgaande wegen en met name Dominion Road waar de vele eethuisjes zaten. Het werd uiteindelijk een Chicken Madras bij een klein Indiaas eethuisje. Lekker met raita en naanbrood. 

De reis verliep op zich goed, maar het lijkt wel of ze in het hele land met roadworks bezig zijn, zodat je aldoor terug naar 50 km/uur moet en soms zelf 30 km. Dat schiet natuurlijk niet echt op.

Het landschap hier is heel anders dan het Zuidereiland. Veel groener. Het gras in de bermen heeft bijna een onwaarschijnlijke, haast fluoriserende, kleur groen. Het zal wel te maken hebben met het licht van de najaarszon. Het landschap is sterk glooiend.

Halverwege de rit kwam ik het Kauri museum tegen. Dus even een tussenstop gemaakt want morgen ga ik op een tripje met een Maori naar de Kauri-bossen. Daar staan deze enorme reuzen, waarvan de oudste die er nog staat 2000 jaar oud is! Morgen zal ik er een plaatje van schieten.

In het museum was van alles te zien over hoe men hier als pioniers deze bomen met bossen tegelijk omzaagde. Het leverde namelijk enorme grote planken op van geweldige kwaliteit, die o.a. werden gebruikt voor de scheepsbouw, bruggenbouw, maar ook voor meubilair e.d. Deze enorme bomen werden geveld en met soms wel 20 ossen naar de waterkant vervoerd. Via het water werd de boom naar de zagerij vervoerd. Daarvoor bouwde men dammen in de rivier en als er genoeg bomen klaar lagen werd als het ware de stop eruit getrokken zodat de stammen met het water mee naar beneden werden afgevoerd.

Ik dacht altijd dat het hardhout was maar dat is dus helemaal niet zo. Het was juist heel gemakkelijk door te zagen omdat het zo'n goede structuur heeft zonder knoesten van takken e.d. (De takken beginnen pas ongeveer op 27 meter hoogte). 

De collectie van het museum bestaat uit vrijwel allemaal giften. Dat kan variëren van grote planken van de bomen, meubels van dit hout, een enorme collectie van gomstenen (Nieuw Zeelands Amber), werktuigen, inboedels van huizen en ga zo maar door. Er staat echt voor miljoenen. Alleen al de gomstenen zijn een paar miljoen waard. 

Na een uurtje ben ik weer verder gereden. Toen kwam ik in het Waipoua Kauri Forest terecht. Dat was 24 km (!) achter elkaar scherpe bochtjes rijden. Echt heel vermoeiend want je moet enorm opletten. De wegen zijn smal en de bochten heel krap. Maar na afloop kreeg je dan een mooi uitzicht op zee!

En daar ben ik dan nu beland. Op dit moment gaat de zon zo langzamerhand onder. Het was een warme dat (27 graden). Mijn B&B in Omapere is echt prachtig! Het is een ruime studio, van alle gemakken voorzien en uitkijkend op de baai. Wat een paradijsje. Natuurlijk heb ik even langs de waterkant gelopen en wat foto's gemaakt.

In de studio zelf hangen ook prachtige foto's, gemaakt door mijn gastvrouw Heather Randerson. Zij was zelf niet aanwezig om mij te ontvangen omdat ze naar de opening van haar expositie was. Ik denk dat ik daar morgen ga kijken, want het zijn echt mooie landschapsfoto's. Toen ik op haar naam googlede ontdekte ik dat ze ook een bekendheid is van tv. Ze speelde Christine in de Nieuw Zeelandse soap Close to Home. Ben benieuwd.