Op zoek naar nowhere.

Een reisdag naar Windwistle (uurtje van Chistchurch af).

Voordat ik uit Lake Tekapo vertrok ging ik eerst nog langs de Church of the Good Shepherd, een heel klein kerkje dat aan de rand van het meer staat. Volgens Jennifer was het het meest gefotografeerde kerkje ter wereld. Ik kan eigenlijk niet begrijpen waarom want het is een simpel, klein stenen kerkje, zonder poespas en een zeer sobere inrichting. Alleen staat de preekstoel wel voor een raam dat uitkijkt over het meer. Natuurlijk had ik voor ' Chinezentijd' moeten gaan, want ook hier weer een buslading Chinezen die het hele kerkje bezetten met hun aanwezigheid. In plaats van het kerkje te fotograferen heb ik maar eens een foto van wat Chinezen genomen. 

 

In gedachten liep ik terug naar de auto, klikte op mijn automatische deuropener, zag geen lichtje knipperen, maar de deur was wel open. Onbewust realiseerde ik me misschien dat het niet helemaal klopte, maar ik kroop achter het stuur en schrok me kapot! Bleek er een boze Chinees op de achterbank te liggen, die me begon uit te schelden. In een fractie van een seconde zag ik allemaal onbekende dingen in de auto liggen en ik realiseerde me dat ik in de verkeerde auto was gestapt! Ik me natuurlijk duizendmaal verontschuldigen (excluse me, solly, got the wlong car!) en ik kon er niets aan doen, maar ik stapte gierend van de lach uit de auto. Bleek mijn auto er naast te staan, precies dezelfde. Gauw ingestapt en weggereden, voordat de boze Chinees zijn auto uit zou komen....

Het is aan een kant ook wel grappig om die Chinezen te observeren. Ze hebben echt een soort dresscode voor hoe je in Nieuw Zeeland op reis hoort te gaan. De jongeren dragen de mooiste outdoorkleding of juist hele hippe geklede jassen met een mooi jurkje en natuurlijk een bijbehorende muts/hoed en zonnebril.

De ouderen gaan vaak in wollen truien gekleed met een soort vissersvestje er overheen en een hoedje op. Standaard bij deze uitrusting hoort de selfiestick. Ze gaan op de meest gevaarlijke plekken staan of over enge randen hangen om de selfie van hun leven te maken.   

De rit naar Windwhistle zou maar een uurtje of 2 duren, dus ik had alle gelegenheid om een omweggetje te maken. Jennifer had met een weggetje gewezen op de kaart naar Erehwon (een filmlocatie uit Lord of the Rings). Voor de oplettende lezer: Erehwon >  nowherE. Dus op zoek naar nergens. Het was een prachtige rit door een ruig en open landschap richting de Zuidelijke Alpen.

Wat een fantastisch licht op al dat wuivende gras. De bergen lijken wel met goudstof te zijn bepoederd, zo mooi kleurt het gras in de zon. Helaas krijg ik die sfeer niet goed op de foto, maar geloof me, het is haast te mooi om waar te zijn.

Uiteindelijk toch maar teruggereden om de weg naar Windwhistle te vervolgen. Daar verblijf ik op een golfterrein, tussen hole 3 en hole 5 om precies te zijn. De gastheer Robert Koller is een prijswinnende kok, en de gasten worden voorzien van een diner van zijn hand. Dus ik ben benieuwd! Wordt vervolgd!