Onderweg naar Portobello

Fergus en Mary schreven in hun informatiemap dat ze hun gasten graag de gelegenheid geven om rustig uit te checken, dus kan dat tot 1 uur ' middags. Dat komt mooi uit, want ik hoef vandaag maar een klein eindje te rijden naar mijn volgende B&B in Portobello. Zo'n 180 km ongeveer.

Om half 9 nog een keer lekkere porridge met deze keer rabarber gegeten en toen nog een paar paden gelopen op het terrein van Mohua Park. Mary en Fergus hebben dit stuk grond in de jaren 70 gekocht en er veel werk aan besteed om het stukje bos terug te brengen naar zijn oorspronkelijke staat. Dus weg met import en lang leve native. Door dat stukje bos hebben ze allemaal paden aangelegd, de Fern walk, de Beech walk, de Matoa walk, de Fence walk enz. Daar kon ik vanmorgen lekker even de tijd voor nemen. Halverwege de Beech walk was een plekje dat ze de Moss Garden hebben genoemd. Fergus zei me nog dat ik daar zeker even moest kijken en dat ik daar zeker ' 7 creatures' zou  ontmoeten. Ik vroeg nog of het om vogels ging of dieren, maar hij keek me glimlachend aan en zei: "You'll see". Dus ik kwam op die plek aan. Er hing een fantastische schommel aan een oude boom in het midden. Ik ging daar op zitten en keek om me heen, in de verwachting dat er iets van beestjes tevoorschijn zouden komen als ik maar stil bleef zitten. Maar na een paar minuten: nog steeds niets.

Tot het ineens tot me doordrong dat de houten mensfiguren die verscholen stonden tussen de varens , en waar ik al die tijd  al naar gekeken had, de ' creatures'  waren! Grapje van Fergus...

Gisteravond vertelde hij bij al zijn aquarellen verschillende verhalen. Op 1 ervan zie je pinguins staan op een strand. Rechts naast hen wat rotsen, met daarop een paar hagedissen. Het verhaal van Fergus hierbij was als volgt: Over het algemeen wordt aangenomen dat er geen andere dieren dan vogels waren in NZ, duizenden jaren geleden. NZ zou zijn weggedreven van Australië en in die tijd waren er nog geen dieren. Later zijn er vogels vliegend op NZ aangekomen. Daar waren geen roofdieren die hen aten en daardoor zijn er zoveel bijzondere vogels, waarvan een aantal ook de mogelijkheid om te vliegen hebben verloren.

Maar nu zijn er toch fossielen gevonden van een hagedis-achtige soort die dus uit de tijd van de eerste vogels in NZ zijn. Dat suggereert dat er dus toch dieren waren. 

De pinguins die hier toen leefden waren anderhalf meter hoog. Echt groot dus! Groter dus dan die keizerspinquins uit de documentaires over de Zuidpool.

Rond 11 uur vertrok ik richting Portobello.

Eerst nog een stop gemaakt bij Nugget Point, een mooi uitkijkpunt met een vuurtoren. Het was weer even een klimmetje, maar dan heb je ook een mooi plaatje te pakken:

Over de rest van de rit is eigenlijk niet zoveel te vertellen. Tot Dunedin was het allemaal rustig op de weg. In Dunedin moest ik de afslag naar Otago Peninsula zoeken en vervolgens reed ik nog een half uur op een smalle bochtige weg langs het water, met nauwelijks een berm. Goed opletten dus! En dan is die auto ineens wel heel groot! Maar toch goed aangekomen bij Bruce en Jennie van Callies B&B. Heel kleinschalig: een ruime kamer met bed en zitje en een eigen douche + toilet. Ziet er keurig uit. Inmiddels is het helaas flin gaan regenen. Hopelijk is dat morgen beter als ik op excursie ga.
Nu eerst op zoek naar een plek om wat te eten.