De spanning wordt opgebouwd...

Gisteravond gelukkig een veel gezelliger avond gehad als de vorige. Deze keer was ik de enige gast die ook diner had geboekt. (Er was nog een jong stel dat ergens anders at). Dus vroeg gastvrouw Christine of ik er bezwaar tegen had om samen met haar en haar man te eten. Kijk, dat was een stuk leuker. En ook veel meer ontspannen. Hoewel ik deze keer mijn mooiste truitje had aangetrokken (dank Marieke!) was er dit keer geen opsmuk, ook niet van de gastvrouw zelf. In een gezellige sfeer aten we een lekker 3-gangen menu (wederom een kipsalade op een bedje van tomaatjes, als hoofdgerecht heerlijke stukjes lam, ruim voorzien van groenten en toe pruimenijs en stoofpeer). We hebben het over van alles gehad, zoals familie, wonen in NZ  ver van familie vandaan (zij is Engels, hij is Zwitsers), werkgelegenheid in Nieuw Zeeland enz. 

Toen ik vanochtend vertrok had Robert zelfs een paar mini-mini-muffins voor me gebakken en mooi ingepakt! (Zelfs Christine was verrast door dit gebaar van haar man!)

Ik vertrok deze keer richting Kaikoura! Zou het deze keer dan toch doorgaan: zwemmen met de dolfijnen? Vandaag is het prachtig weer, zo'n 22 graden onderweg en dichter bij de kust zo'n 18 graden. Ik zit nu in het zonnetje te schrijven aan deze blog. Morgen wordt het weer minder zonnig, mogelijk zelfs regen. Maar ik kan me niet voorstellen dat het niet doorgaat. Toch blijft het spannend! 

Gaat het door, zijn de dolfijnen er, zou ik in de wetsuit passen, gaat het snorkelen goed...

Over de rit van vandaag heb ik eigenlijk niet zoveel te vertellen. Ik heb rustig mijn tijd genomen, een korte stop aan de kust en kwam laat in de middag aan. Wel grappig: mijn B&B Bendamore ligt 2 huizen verder dan de Lemon Tree Lodge waar ik vorig jaar zat. Dus de kortste weg naar het dorp weet ik al en waar de eettentjes zitten. Vanavond maar niet al te zwaar tafelen, want ik ga morgen weer varen...