vrijdag 13 maart 2015

Klimmen zonder stokjes

De dag begon met regen, maar al snel vielen er gaten in het wolkendek. Prima weer om me eens goed in te spannen!
Fox Glacier ligt hier zo'n 40 km vandaan en dat is de dichtsbijzijnde atraktie.Bruce Bay zelf, waar ik verblijf heeft welgeteld 6 inwoners, dus daar valt niet veel te beleven.
Fox Glacier en Franz Joseph Glacier zijn de enige twee gletsjers ter wereld die zover het subtropische woud binnendringen. Bij goed weer kun je de top van Mount Cook zien liggen (vandaag dus niet) en van Tasman (die was vandaag wel te zien).
Mijn gastvrouw had getipt om de wandeling naar de onderkant van de Fox Glacier te maken en eventueel nog een wandeling om Lake Matheson.  Zo gezegd, zo gedaan.
Aangekomen bij de start van de wandeling naar de gletsjer (de morenenwandeling) zag ik al dat het laatste stuk flink steil was. Dus al mijn moed verzameld en er aan begonnen. Het is werkelijk ongelofelijk hoe sommige mensen je gewoon voorbij huppelen. Zelfs met babies in een rugzak springen ze over de stenen in de kreken, zonder bang te zijn dat ze uitglijden! 
Zelf had ik duidelijk meer tijd nodig en miste ik mijn Nordic Walking stokken als duwtje in de rug! Gelukkig zijn er ook altijd lotgenoten die met een vuurrode kop en natbezwete ruggen boven komen. Kun je je lekker aan optrekken, en kun je lekker samen mee lijden! En wat is het dan heerlijk als iemand boven bij het uitkijkpunt aanbiedt een foto van je maken. Dan is het bewijs dan toch maar weer geleverd: Sjoukje was here!



Natuurlijk ook de nodige tijd genomen om weer naar beneden te komen en alsof het niets was gelijk doorgereden naar Lake Matheson om daar een  wandeling van 1,5 uur te maken rondom het meer. Ik dacht dat het een makkie zou zijn, zo rond een meer lopen. Maar helaas: ook hier moest regelmatig gestegen worden. Maar wat naar boven gaat, gaat ook weer een keer naar beneden, houd ik mezelf maar voor om de moed er in te houden.
Ik mag hopen dat de kilo's er hier afvliegen met al dat sportieve gedoe! De broeken voelen als losjes aan, maar dat kan natuurlijk ook komen omdat ze aan een wasbeurtje toe zijn. Ik hoop morgen in de volgende plaats (Greymouth) een laundrette aan te treffen. Het is de grootste plaats aan de westkust (10.000 inwoners) dus de kans daarop is aannemelijk.

Zo, nu eerst een douche en dan een gezamenlijke maaltijd. Er staat lam op het menu. 

5 opmerkingen:

  1. Hoi Sjoukje
    De tijdelijke bewoners zijn volgens Marga weer vertrokken en hbben vezrzuimd de sleutel van je woning en postkast bij haar af te geven.
    Marga lukte het niet om een bericht op je blog te plaatsen vandaar de vraag via Anja P
    Wat een fantastische reis

    Groet Joop en Anja

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ben ziek. Maar heb nu al je avonturen gelezen. Heb bewondering voor je dat je dit allemaal in je eentje onderneemt. Je ziet dat wekelijkse nordic walking toch enig nut heeft gehad.
    Lieve sjouk geniet ervan.
    Jolanda

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Sjoukje,ik Heb met verbazingt gelezen wat je allemaal doet.Ik vind het geweldig hoor.De foto's zijn mooi,wat een prachtige natuur. De Nordic Walking heeft toch nut, ofschoon wij niet zoveel klimmen en dalen. Veel plezier verder. Lieve gr. Rina

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ha Sjouk, heel goed hoor van je! Je zult zeker afgevallen zijn denk ik zo als ik je programma lees! Maar je ziet en ervaart zo veel dingen; dit kan niemand meer van je afpakken! Hoop dat met woning alles inmiddels opgelost is? xx Narda

    BeantwoordenVerwijderen