I hate Pam!

Even mijn frustratie van me af schrijven. Vandaag zou de dolphin encounter zijn. Om 8 uur ontbeten om vervolgens te horen dat vandaag geen afvaarten plaatsvinden.

Pam zit ons nog steeds dwars hier. I Hate Her!!!!!!

Verkeken kans dus. Deze dagen hadden het hoogtepunt van de reis moeten zijn, maar helaas, niets is minder waar...

Al het andere dat je dan onderneemt is dan maar surrogaat. Ik besloot nog een keer de route over Highway 70 te rijden omdat ik dat zo mooi vond, op weg naar Kaikoura. Deze keer wel foto's gemaakt. 

Teruggekomen in het dorp een late lunch bij Dolphin Encounter genomen. Een soort nasiballen, maar dan met spinazie en doperwten er in. Lekkere mangochutney erbij. Dat smaakte prima. Alleen wel jammer dat er op een groot scherm een film draaide van een geslaagde dolphin encounter. Het zag er fantastisch uit. De mensen zwommen op volle zee midden tussen de dolfijnen, die met hen gingen spelen. Er zwommen zeker honderd dolfijnen met de boot mee. Ze maakten mooie hoge sprongen.

Langzaam begon het besef door te dringen dat het echt een gemiste kans was. Ondanks de lekkere maaltijd ging ik nogal verdrietig weg...

Om mezelf een beetje op te fleuren heb ik een t-shirt met walvissen in maori-motieven gekocht. En daarna vast wat boodschappen gedaan voor morgen. Want vanaf morgen heb ik een huisje met zelfvoorziening gehuurd nabij het Abel Tasman Park, dus dan moet ik zelf koken en mijn ontbijtje verzorgen.

Morgenochtend eerst nog een laatste kans op de whale watching, maar ik heb er een hard hoofd in...

De gastvrouw van mijn B&B vertelde dat het eigenlijk nooit gebeurde dat er drie dagen helemaal niet was uitgevaren. Deze dagen waren echt uitzonderlijk. Hopelijk is morgen de uitzondering voorbij.